Canım sıkılıyor.Yanlızlık hissediyorum.Kendimi yedek oyuncu gibi hissediyorum.Bir sürü arkadaşım var sözde ama hiç biri normal zamanlarda gelmiyor belki ben yanlarına gidersem, ta ki etraflarında arkadaşları kalmayıncaya dek.İşte o zaman yedek oyuncu ben giriyor devreye ve "asıl oyuncular" gelene dek "yedek oyuncu" sahada kalıyor.
Bu gün geziye gittik eskişehire tamda şansıma bütün "asıl oyuncular" ordaydı haliyle "yedek oyuncuya" yer yoktu, mal gibi birilerinin peşinden gezindim durdum.Çok zoruma gidiyor bu durum.Halbuki eskiden böyle değildi çok iyi arkadaşlarım vardı.Şimdi niye böyle oldu.Hatta o çok iyi arkadaşlarımdan biride şuan bizim sınıfta ama onun yanında bile "yedek oyuncuyum" asıllar gelene kadar en iyisiyim.Kendimi çok yanlız hissediyorum,çok dibe batmış sanki kurtarılmaya muhtaç gibi belkide tamamen ergenlik halleridir bilmiyorum, ama artık eğlenemiyorum.Onlara 3-5 kişilik grublarında iyi eğelenceler diliyip konuyu kapatmak istiyorum.Ama içimi dökmek istiyorum baksana şu hale içimi dökücek bi arkadaşım bile yok bu sikik siteye yazıp duruyorum.Bir insan bu kadar "kaybeden" olabilir mi.Bikaç dakikadır düşünüyorum moralimi düzelticek bi başarım var mı diye ama YOK.Neyse ben oyun oynamaya gidiyorum,bide diyolar ki insanlar oyun oynadığı için arkadaşı olmuyor, yok öyle bişey arkadaşım insanlar arkadaşı olmadığı için oyun oynuyor.Ergenliğim yine devreye girdi sanırım, umarım yakında geçer.
